<<กลับหน้าแรก | หน้ารวมหัวข้อบทความที่ผ่านมา

"ดูรัฐมนตรีทั้ง 2 ไม่มีอะไรน่าคาดหวังได้ว่าจะมาทำอะไรเพื่อเกษตรกร"

คล้ายกับเป็นการติเรือทั้งโกลน คล้ายกับเป็นการไม่ให้โอกาส คล้ายกับเป็นการ ไม่ให้ความเป็นธรรมทั้งต่อรัฐมนตรีว่าการและรัฐมนตรีช่วยว่าการ

ทั้งๆ ที่ นายธีระ สูตะบุตร จบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย

ทั้งๆ ที่ นายรุ่งเรือง อิศรางกูร ณ อยุธยา จบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคนตั๊กกี้

ทั้งๆ ที่ นายธีระ สูตะบุตร รับราชการในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์จนได้เป็นอธิการบดีก่อนเกษียณจากราชการ

ทั้งๆ ที่ นายรุ่งเรือง อิศรางกูร ณ อยุธยา เคยเป็นผู้อำนวยการกองโครงการเศรษฐกิจอยู่ในสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เคยรับราชการในกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จนได้เป็นรองปลัดกระทรวง ทั้งยังเป็นที่ปรึกษาสำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานในโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

แล้วเหตุใด ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก จึงไม่มีความหวังเลยแม้แต่น้อยว่ารัฐมนตรีทั้ง 2 คน จะทำงานเพื่อเกษตรกร

น่าศึกษา น่าทำความเข้าใจ อย่างเป็นพิเศษ

อย่าลืมว่า ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก ก็ได้ปริญญาเอกทางด้านการเกษตรมาเหมือนกัน

อย่าลืมว่า ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก ไม่เพียงแต่รับราชการจนได้เป็นอธิการบดี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

หากแต่ยังเคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์มาแล้วด้วย

แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก ยังประสานความรู้ทางด้านการเกษตรอันถือว่าเป็นภาค "ทฤษฎี" เข้ากับ "การปฏิบัติ" ที่เป็นจริง

ประการ 1 คือ การบุกเบิกกระบวนการอันเกี่ยวกับกล้วยไม้

ประการ 1 คือ การสร้างสายสัมพันธ์แนบแน่นอยู่กับเกษตรกรไม่ว่าจะเป็น ชาวนา ชาวไร่และชาวสวนมาอย่างยาวนาน

น่าสนใจว่าเหตุใด ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก จึงมีบทสรุปว่า

"ทุกวันนี้เกษตรกรกำลังจะตายหมดประเทศ"

น่าสนใจว่าเหตุใด ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก จึงมีบทสรุปว่า

"ดร.ธีระ สูตะบุตร สมัยที่เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ไม่เห็นจะนำพานักศึกษาลงไปเหยียบดินหรือไปใกล้ชิดกับเกษตรกรเลย"

เป้าหมายของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์อยู่ที่ "เกษตรกร"

บทสรุปของ ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก มาจากพื้นฐานความเชื่อมั่นที่ว่า เกษตรกร คือ รากแก้วของแผ่นดิน

น่าสนใจก็ตรงที่เมื่อมีการหยิบยกแนวทาง "เศรษฐกิจพอเพียง" ขึ้นมาก็จะก่อให้เกิดนัยประหวัดไปยัง "เกษตรกร" อย่างเป็นด้านหลัก

ไม่เพียงแต่ ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก เท่านั้นที่มีบทสรุปเช่นนี้

หากแม้กระทั่งเมื่อ มูลนิธิเกษตรกรรมยั่งยืน (ประเทศไทย) โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) หน่วยงานและองค์กรภาคเอกชนกว่า 60 องค์กร

ร่วมกันจัดงานสมัชชาเกษตรกรรมทางเลือก ครั้งที่ 3 มหกรรมเกษตรกรรมยั่งยืน ขึ้นในระหว่างวันที่ 18-21 พฤศจิกายน 2547 ณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

บทสรุปจากการได้อ่านเอกสารในงานของ ศาสตราจารย์ ฉัตรทิพย์ นาถสุภา คือ

"ระบบเกษตรกรรมยั่งยืน หมายถึง เกษตรกรรมธรรมชาติ วนเกษตร เกษตรผสมผสาน เกษตรอินทรีย์ และเกษตรทฤษฎีใหม่"

บทสรุปเช่นนี้สะท้อนให้เห็นถึง "เกษตรกรรม" กับ "เศรษฐกิจพอเพียง"

คล้ายกับว่าการแปรนามธรรมแห่งปรัชญา "เศรษฐกิจพอเพียง" ไปสู่รูปธรรมทางการปฏิบัติที่เป็นจริงทาง "เกษตรกรรม" ไม่น่าจะเป็นเรื่องยุ่งยากและซับซ้อน เพราะมีตัวอย่างให้ได้เห็นเป็นจำนวนมากอยู่แล้ว

แล้วเหตุใดจึงไม่บังเกิดความเชื่อมั่นต่อรัฐมนตรีทั้ง 2 คนแห่งกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ขึ้น

ปมเงื่อนอยู่ที่ว่าแนวทาง "กระแสหลัก" กระทรวงเกษตรและสหกรณ์เป็นอย่างไร

เป็นเกษตรกรรมธรรมชาติหรือเกษตรกรรมเคมี เป็นเกษตรผสมผสานหรือเป็นเกษตรเชิงเดี่ยว เป็นเกษตรทฤษฎีใหม่หรือเป็นเกษตรในแนวทางทุนนิยม

ตรงนี้ต่างหากที่หลายคนอยากได้คำตอบจากรัฐมนตรีแห่งกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

หน้า 3<