Free Joomla Template by HostMonster Reviews

บทบาทหน้าที่ อปท. ในการจัดการสารเคมีทางการเกษตร

หมวด: ความรู้ เทคนิค category เผยแพร่เมื่อ วันจันทร์, 07 มกราคม 2562 เขียนโดย Super User

บทบาทและอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องในการจัดการสารเคมีการเกษตร: เวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ บทบาทองค์กรประชาชนกับการจัดการสารเคมีทางการเกษตร” 10 - 11 พฤษภาคม 2550

ตลอดเส้นทางสารเคมีการเกษตร ตั้งแต่การนำเข้า ผลิต ครอบครอง จำหน่าย ขนส่ง ใช้ กำจัดของเสีย รวมไปถึงการตกค้างอยู่ในผลผลิตของเกษตรกร มีกฎหมายควบคุมอยู่ 10 ฉบับ คือ 1.พ.ร.บ.วัตถุอันตราย 2.พ.ร.บ.ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ 3.พ.ร.บ.การสาธารณสุข 4. พ.ร.บ.โรงงาน 5.พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค 6.พ.ร.บ.อาหาร 7. พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน 8.พ.ร.บ.การจราจรทางบก 9. พ.ร.บ.ศุลกากร 10.พ.ร.บ.การเดินเรือ

 

 

นอกจากนี้ยังมีกฎหมายอีกหลายฉบับที่ให้อำนาจองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในด้านต่างๆ และอำนาจที่ให้ในกฎหมายหลายฉบับดังกล่าวนั้นมีส่วนที่เกี่ยวข้องกับการจัดการสารเคมีทางการเกษตร หากแต่ยังไม่มีลักษณะที่เฉพาะเจาะจง เพียงแต่ได้กำหนดไว้กว้างๆ ดังรายละเอียดต่อไปนี้

 

กฎหมาย

มาตรา/ สาระในกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

บทบาท/อำนาจหน้าที่

พ.ร.บ.รักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535

หมวด 1 การรักษาความสะอาดในที่สาธารณะและสถานสาธารณะ 
มาตรา 10 การโฆษณาด้วยการปิด ทิ้ง หรือโปรยแผ่นประกาศหรือใบปลิวในที่สาธารณะ จะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับหนังสืออนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ และต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์หรือเงื่อนไขที่กำหนดในหนังสืออนุญาตด้วย 
การขออนุญาต การอนุญาต การกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมและการงดเว้นค่าธรรมเนียมในการขออนุญาต ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวง และในกฎกระทรวงดังกล่าวต้องกำหนดให้ชัดเจนว่ากรณีใดพึงอนุญาตได้หรืออนุญาต ไม่ได้ และกำหนดระยะเวลาในการพิจารณาอนุญาตไว้ด้วย

การควบคุมป้าย/แผ่นประกาศ/ใบปลิวโฆษณาสารเคมีทางการเกษตรในเขตพื้นที่เทศบาล หรือเขตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ที่ต้องมีการขออนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หมวด 3 การห้ามทิ้งสิ่งปฏิกูลมูลฝอยในที่สาธารณะและสถานสาธารณะ 
มาตรา 31 ข้อ 2 ห้ามมิให้ผู้ใดทิ้งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในสถานสาธารณะนอกภาชนะหรือที่ที่ราชการส่วนท้องถิ่นได้จัดไว้ 

มาตรา 32 ห้ามมิให้ผู้ใด (1) ทิ้งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยลงบนที่สาธารณะ (2) ปล่อยปละละเลยให้มีสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในที่ดินของตนในสภาพที่ประชาชนอาจเห็นได้จากที่สาธารณะ

มาตรา 33 ห้ามมิให้ผู้ใดเท หรือทิ้งสิ่งปฏิกูล มูลฝอย น้ำโสโครกหรือสิ่งอื่นใดลงบนถนนหรือในทางน้ำ 

- การควบคุมมิให้มีการทิ้งเศษวัสดุเหลือใช้/ขวดภาชนะบรรจุสารเคมีกำจัดศัตรูพืชที่ใช้แล้วในที่สาธารณะ ริมถนน หรือแหล่งน้ำ หรือท้องทุ่งนา 

- ออกข้อกำหนดท้องถิ่นว่าด้วยการควบคุมการทิ้งหรือรวบรวมสิ่งปฏิกูลหรือ
มูลฝอยในท้องถิ่น

- เพื่อให้คำแนะนำ หรืออกคำสั่งให้ผู้กระทำการฝ่าผืนข้อกำหนดปรับปรุงแก้ไขได้ รวมทั้งมีอำนาจใจการสั่งให้แก้ไข หรือจับกุมในกรณีไม่แก้ไขเพื่อดำเนินคดีตามกฎหมายได้

พ.ร.บ.สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.2537

หมวด 2 องค์การบริหารส่วนตำบล
ส่วนที่ อำนาจหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบล มาตรา 66 ถึง มาตรา 73 โดยเฉพาะมาตรา 66 ว่าด้วยการมีอำนาจหน้าที่ในการพัฒนาตำบลทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม และ 

มาตรา 67 ภายใต้บังคับแห่งกฎหมาย องค์การบริหารส่วนตำบลมีหน้าที่ต้องทำในเขตองค์การบริหารส่วนตำบล ดังต่อไปนี้ (1) จัดให้มีและบำรุงรักษาทางน้ำและทางบก (2) รักษาความสะอาดของถนน ทางน้ำ ทางเดิน และที่สาธารณะ รวมทั้งกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูล (3) ป้องกันโรคและระงับโรคติดต่อ (4) ป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย (5) ส่งเสริมการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม (6) ส่งเสริมการพัฒนาสตรี เด็ก เยาวชน ผู้สูงอายุ และผู้พิการ (7) คุ้มครอง ดูแล และบำรุงรักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (8)บำรุงรักษาศิลปะ จารีตประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่น และวัฒนธรรมอันดีของท้องถิ่น (9) ปฏิบัติหน้าที่อื่นตามที่ทางราชการมอบหมายโดยจัดสรรงบประมาณหรือบุคลากรให้ ตามความจำเป็นและสมควร 

ให้อำนาจแก่องค์การบริหารส่วนตำบลในการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย ซึ่งท้องถิ่นอาจใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติอื่นที่เกี่ยวข้อง ในการดูแลรักษาความสะอาดของถนน ทางเดิน ที่สาธารณะและสถานสาธารณะต่างๆในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลได้ โดยให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น (นายก อบต. เสนอให้สภา อบต.ตราข้อบังคับ) และองค์การบริหารส่วนตำบลมีหน้าที่ต้องคุ้มครอง ดูแลและบำรุงรักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในชุมชน

1. ควบคุมป้าย/แผ่นประกาศ/ใบปลิวโฆษณาสารเคมีทางการเกษตรในเขตพื้นที่เทศบาล หรือเขตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ที่ต้องมีการขออนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

2. การควบคุมมิให้มีการทิ้งเศษวัสดุเหลือใช้/ขวดภาชนะบรรจุสารเคมีกำจัดศัตรูพืชที่ใช้แล้วในที่สาธารณะ ริมถนน หรือแหล่งน้ำ หรือท้องทุ่งนา 

3. ออกข้อบังคับตำบลว่าด้วยการควบคุมการทิ้งหรือรวบรวมสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในท้องถิ่นเพื่อให้คำแนะนำ หรืออกคำสั่งให้ผู้กระทำการฝ่าผืนข้อกำหนดปรับปรุงแก้ไขได้ รวมทั้งมีอำนาจใจการสั่งให้แก้ไข หรือจับกุมในกรณีไม่แก้ไขเพื่อดำเนินคดีตามกฎหมายได้

4. องค์การบริหารส่วนตำบลมีอำนาจในการตราข้อบังคับตำบลเพื่อควบคุมมิให้การนำ สารเคมีกำจัดศัตรูพืชที่ประกาศห้ามใช้แล้ว/ และกลุ่มที่มีพิษร้ายแรงตาม พรบ.วัตถุอันตราย 2535 เข้ามาใช้ในชุมชน เพราะการใช้สารเคมีทางการเกษตรโดยเฉพาะสารเคมีกำจัดศัตรูพืชที่ทางการประกาศ ห้ามใช้แล้ว หรือการใช้สารเคมีในกลุ่มที่มีพิษร้ายแรงในพื้นที่ อาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม รวมทั้งระบบนิเวศของชุมชน

พ.ร.บ.ภาษีป้าย พ.ศ.2510

มาตรา ป้ายแสดงชื่อ ยี่ห้อ หรือเครื่องหมายที่ใช้ในการประกอบการค้าหรือประกอบกิจการอื่น เพื่อหารายได้หรือโฆษณาการค้า ไม่ว่าจะแสดงหรือโฆษณาไว้ที่วัตถุใดๆ ด้วยอักษร ภาพ หรือเครื่องหายที่เขียน แกะสลัก จารึก หรือทำให้ปรากฏด้วยวิธีอื่น

มาตรา ภาษีป้ายที่เก็บในเขตราชการส่วนท้องถิ่นใด ให้เป็นรายได้ของราชการส่วนท้องถิ่นนั้น

มาตรา 10 ให้ผู้บริหารท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้

จัดเก็บภาษีป้ายโฆษณาสารเคมีทางการเกษตรซึ่งเข้าข่าย นิยามความหมาย ป้ายตาม พ.ร.บ.ภาษีป้าย พ.ศ.2510 โดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อบต.อบจ. สามารถบังคับใช้ตามพระราชบัญญัตินี้ได้

พ.ร.บ.การสาธารณสุข พ.ศ.2535

หมวด 3 การกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย
มาตรา 18,19,20 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอำนาจออกข้อกำหนดในการควบคุมดูแลเกี่ยวกับการกำจัดสิ่งปฏิกูล มูลฝอยในเขตพื้นที่ของตนเอง

ควบคุมดูแลเกี่ยวกับขยะสารเคมีทางการเกษตรที่ก่อให้เกิดเหตุเดือนร้อนรำคาญ หรือมีอันตรายแก่สุขภาพและสิ่งแวดล้อม อันได้แก่ ภาชนะที่บรรจุ สารเคมีที่เหลือทิ้ง เป็นต้น

หมวด 5 เหตุรำคาญ
มาตรา 25 เหตุรำคาญคือ สิ่งที่ก่อให้เกิดกลิ่นเหม็นหรือละอองสารพิษ การกระทำใดๆ อันเป็นเหตุให้เกิดกลิ่น แสง รังสี เสียง ความร้อน สิ่งมีพิษ ความสั่นสะเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า หรือกรณีอื่นใดจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

มาตรา 26 ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจห้ามผู้หนึ่งผู้ใดมิให้ก่อเหตุรำคาญในที่หรือ ทางสาธารณะหรือสถานที่เอกชนรวมทั้งการระงับเหตุรำคาญด้วย ตลอดทั้งการดูแลปรับปรุง บำรุงรักษา บรรดาถนน ทางบก ทางน้ำ รางระบายน้ำ คู คลอง และสถานที่ต่างๆในเขตของตนให้ปราศจากเหตุรำคาญ ในการนี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือเพื่อระงับ กำจัดและควบคุมเหตุรำคาญต่างๆได้ 

มาตรา 27 เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งระงับหรือป้องกันเหตุรำคาญภายในเวลาอันสมควร หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นในอนาคต

มาตรา 28 ในกรณีที่มีเหตุรำคาญในสถานที่เอกชน เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งให้เจ้าของสถานที่ระงับเหตุรำคาญ ถ้าเป็นเหตุรำคาญที่เกิดขึ้นอาจเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะออกคำสั่งเป็นห้ามใช้สถานที่ดังกล่าวได้ 

การใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชที่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของคนในชุมชน พ.ร.บ.ฉบับนี้ให้อำนาจแก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการแต่งตั้งเจ้าพนักงานท้องถิ่น โดยเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีบทบาทในการเข้าไปตรวจสอบว่าเป็นเหตุรำคาญหรือไม่ หากเป็นเหตุรำคาญมีอำนาจออกคำสั่งให้ผู้ก่อเหตุนั้นระงับหรือแก้ไขปรับปรุงได้ หรือราชการส่วนท้องถิ่นมีอำนาจในการแก้ไขได้เอง โดยคิดค่าใช้จ่ายจากผู้ก่อให้เกิดเหตุรำคาญนั้น และมีอำนาจสั่งห้ามใช้ มิให้ใช้ หรือไม่ยอมให้บุคคลใดใช้สถานที่นั้นได้ อย่างไรก็ตาม ในกระบวนการชี้วัดมาตรฐานเหตุรำคาญ ควรมีการนำเครื่องมือมาใช้ในการตรวจสอบที่มีมาตรฐาน หรืออาจให้เป็นดุลยพินิจของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานของรัฐที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะ

หมวด 7 กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
มาตรา 31 , 32 หากกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ซึ่งพิจารณาตามกิจการที่มีกระบวนการผลิตหรือกรรมวิธีการผลิตหรือมีลักษณะของ การประกอบกิจการที่ก่อให้เกิดมลพิษหรือสิ่งที่ทำให้เกิดโรค ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนที่อยู่ในบริเวณนั้นๆ ไม่ว่าจะเป็นกิจการที่เข้าข่ายตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานหรือเป็นกิจการที่มี ลักษณะอุตสาหกรรมในครัวเรือน 

และประกาศกระทรวงสาธารณสุข ที่ 5/2538 เรื่องกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ,ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ(ฉบับที่ 4) พ.ศ.2546 

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถ ควบคุมการผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งสารเคมีกำจัดศัตรูพืชในท้องถิ่น โดยการออกเป็นข้อกำหนดท้องถิ่น/เทศบัญญัติ เพื่อกิจการเหล่านี้ผู้ประกอบการต้องขออนุญาตเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน รวมทั้งให้ออกข้อกำหนดท้องถิ่นว่าด้วยหลักเกณฑ์ด้านสุขลักษณะของกิจการที่ต้องควบคุม ซึ่งผู้ประกอบการต้องปฏิบัติตาม ตลอดจนให้กำหนดเงื่อนไขเฉพาะที่ผู้ประกอบการต้องปฏิบัติไว้ในใบอนุญาต

พ.ร.บ.พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542

หมวด 2 ด้านอำนาจและหน้าที่ในการบริการสาธารณะ 
มาตรา16 การจัดการศึกษาการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน ในการพัฒนาท้องถิ่น การรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง การกำจัดมูลฝอย สิ่งปฏิกูล และน้ำเสีย การสาธารณสุข การจัดการบำรุงรักษา การใช้ประโยชน์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และม. 17 (ให้อำนาจเฉพาะองค์การบริหารส่วนจังหวัด) การจัดการสิ่งแวดล้อมและมลพิษต่างๆ รวมไปถึงการส่งเสริมการพัฒนาเทคโนโลยีที่เหมาะสม การคุ้มครอง ดูและ รักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

การควบคุมมิให้มีการทิ้งเศษวัสดุเหลือใช้/ขวดภาชนะบรรจุสารเคมีกำจัดศัตรูพืชที่ใช้แล้วในที่สาธารณะ ริมถนน หรือแหล่งน้ำ หรือท้องทุ่งนา 

ออกข้อบังคับตำบลว่าด้วยการควบคุมการทิ้งหรือรวบรวมสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในท้องถิ่นเพื่อให้คำแนะนำ หรืออกคำสั่งให้ผู้กระทำการฝ่าผืนข้อกำหนดปรับปรุงแก้ไขได้ รวมทั้งมีอำนาจใจการสั่งให้แก้ไข หรือจับกุมในกรณีไม่แก้ไขเพื่อดำเนินคดีตามกฎหมายได้ 

018 เวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ "บทบาทองค์กรประชาชนกับการจัดการสารเคมีทางการเกษตร" 10 - 11 พฤษภาคม 2550 มหาวิทยาลับเกษตรศาสตร์ บางเขน

 

ฮิต: 122