|
|
|
การพัฒนาพันธุ์ไม้ผลในระบบเกษตรกรรมยั่งยืน |
<< กลับหน้าแรก << กลับหน้ารวมเรื่อง
การเกษตรแบบดั้งเดิมมีการอยู่ร่วมกันอย่างเกื้อกูลระหว่างคน
สัตว์ และพืช พืชที่ปลูกก็เน้นการใช้ประโยชน์อย่างหลากหลาย ทั้งในแง่อาหาร
สมุนไพรรักษาโรค เส้นใยในการถักทอและสีย้อมผ้าตามธรรมชาติ เครื่องจักสาน
และเครื่องมือทางการเกษตร เกษตรกรจึงมีบทบาทแข็งขันในการอนุรักษ์และพัฒนาพันธุ์พืชให้สามารถตอบสนองต่อความต้องการจำเป็นของชีวิตด้านต่างๆ
ได้ แต่ในระยะหลังการเกษตรแบบเชิงเดี่ยวเน้นเฉพาะประโยชน์ในด้านการบริโภคและด้านการตลาดเท่านั้น
ทำให้ความหลากหลายของพันธุ์พืชและพันธุ์ไม้ผลเดิมลดน้อยลง และเกิดพันธุ์ใหม่ๆ
ที่ถูกกำหนดให้ใช้ควบคู่กับปุ๋ยเคมี สารเคมี และเครื่องจักรกลการเกษตรสมัยใหม่
ขณะที่บทบาทของเกษตรกรในการอนุรักษ์และฟื้นฟูพันธุ์ก็ลดลงไปมากด้วย เกษตรกรจึงไม่สามารถพึ่งพาตนเองได้ดังเดิม
ดังนั้น สมาชิกโครงการนำร่องฯ ภูมินิเวศสุพรรณภูมิจึงต้องการศึกษาวิจัยเพื่ออนุรักษ์และพัฒนาสายพันธุ์พืชในท้องถิ่นโดยเฉพาะไม้ผล
อันจะนำมาสู่การสร้างความหลากหลายในแปลงและความสามารถในการพึ่งตนเองของครัวเรือนต่อไป
|
![]() |